header

 

SEGUGIO SVIZZERO

 

SEGUGIO SVIZZEROΑυτά τα σκυλιά είναι απόγονοι από τα πρωτόγονα κυνηγόσκυλα της αρχαίας Αιγύπτου, που χρησιμοποιούνται για το κυνήγι. Εισήχθησαν στη συνέχεια κατά μήκος της Mεσογειακής ακτής από τους φοίνικες εμπόρους και έφθασαν τελικά στην Ρωμαϊκή Ελβετία. Βρίσκουμε καταθέσεις της παρουσίας τους στην Ρωμαϊκή Ελβετία, σε αρκετές περιοχές όπως, σε ένα αποκαλυμμένο μωσαϊκό στην Avenches (Aventicum), η οποία αναπαριστά τους προγόνους των παραλλαγών που υπάρχουν σήμερα.
Έγιναν εισαγωγές στην Γαλλία των αρχαίων προγόνων του ( Bruno del Giura) από την Ιταλία και Ελβετία, ήδη από τον 15ο αιώνα και αργότερα τον 18ο αιώνα. Οι Γάλλοι το ήθελαν για το δύσκολο κυνήγι του λαγού, και οι διασταυρώσεις με τους δικούς τους ιχνηλάτες έδωσαν ποικιλίες χρωμάτων. Οι βασικές διαφορές στην γραμμή αναπαραγωγής από αυτές της χώρες με τους Ελβετούς ήταν ότι ήθελαν ένα σκυλί να κυνηγά με ιχνηλασία σε ζευγάρια ή ομάδες, ενώ για τους Ελβετούς οι θεμελιώδεις αρχές ήταν : το σκυλί που παίρνει την πρωτοβουλία και κυνηγά μόνο του, προσπαθεί πιο ενεργητικά και πάντα διατηρεί την επικοινωνία με τον κυνηγό , και όταν χάνει το ίχνος, επιστρέφει γρήγορα στον κυνηγό.
Στα 1882 προετοιμάζονται ήδη τα πρότυπα για το Στάνταρ πέντε παραλλαγών από το Ελβετικό Segugio Club. Το 1909, ελέγχονται εκ νέου τα πρότυπα , και αποφασίζεται να δηλωθεί η συνολική εξάλειψη του ενός, του Segugio turgoviese. Στις 22 Ιανουαρίου 1933, υιοθετούνται τα μόνα πρότυπα για όλους και για τις τέσσερεις τωρινές παραλλαγές. Επισήμως θεωρείται ως πρόγονος όλων, το αρχαίο Segugio Giura (ο τύπος Sent-Hubert).

Segugio Svizzero

Ομάδα:
Σκυλιά Εργασίας- Ιχνηλάτες
Προέλευση:
Ελβετία
Γενική εμφάνιση :
Μέσου μεγέθους, γεροδεμένη κατασκευή , λίγο "μακρόστενο" περίγραμμα από το πλάϊ
Ύψος:
Από 49 - 59 εκ. τα αρσενικά, 47 - 57 για τα θηλυκά
Ιδιοσυγκρασία:
Πάθος για κυνήγι, υπάκουος και πολύ αγαπητός.
Κεφάλι:
Κρανίο στενό που επιμηκύνεται, σχηματίζει ελαφρά χαρακτηριστική καμπύλη στο ρύγχος , χωρίς "στοπ"
Μάτια:
Τα μάτια του είναι μεγάλα, καφετιά, σκούρα ή λίγο πιο ανοικτά ανάλογα με την απόχρωση της ποικιλίας
Μύτη:
Μαύρη ή σκούρα καφέ αναλόγως με το χρώμα του τριχώματος
Αυτιά:
Σφιχτά κολημένα στο κρανίο, κυματοειδή. Μήκος που φθάνει αρκετά πιο κάτω από την γραμμή της κάτω σιαγόνας.
Δέρμα :
Χωρίς καμία ρυτίδα .
Πόδια:
Καλά σχηματισμένα, μυώδη και δυνατά, παράλληλα με το σώμα, τα πέλματα στρογγυλά στις πατούσες, μαύρου χρώματος.
Βηματισμός:
Ελεύθερος, απλός, ενεργητικός
Σώμα:
Πλευρά συγκρατημένα, σχηματισμένα καλά. Το στήθος είναι όχι πολύ φαρδύ, κατεβαίνει έως τον αγκώνα. Ο κορμός ισιος, μυώδης και κεκλιμένος ελαφρώς πέρα από την οσφυϊκή χώρα
Ουρά:
Μεσαίου μήκους, φέρεται λίγο χαμηλότερα από την βάση της κατά την έρευνα, με μικρή καμπύλη.
Τρίχωμα :
Ομαλό, ίσιο, πυκνό, με μήκος οχι μεγαλύτερο από 3 εκατοστά
Χρωματισμοί :
Ασπρα - πορτοκαλί, ή τρίχρωμα με το μαύρο σε στίγματα ή οποιαδήποτε σκιά μαύρου με βαθύ κόκκινo έως πορτοκαλί.

Ιδιαίτερα Χαρακτηριστικά

Η συμπεριφορά του χαρακτηρίζεται από το σθένος και από το πάθος για το κυνήγι. Είναι ευχάριστος σύντροφος στο σπίτι, έξυπνος, καταλαβαίνει την αίσθηση κάθε λέξης και προσαρμόζεται εύκολα στις συνήθειες του κυνηγού και στον τρόπο ζωής του σπιτιού.

Εξελίχτηκε κυρίως για το κυνήγι του λαγού και του αγριοκούνελου, αλλά και στα αγριογούρουνα χρησιμοποιήθηκε με επιτυχία.

Η εργασία του στον κυνηγότοπο, είναι η εξ'αρχής προσπάθεια της ανακάλυψης του τελευταίου νυκτερινού ίχνους του λαγού, η γρήγορη προσέγγιση της κρυψώνας, πάντοτε προσπαθώντας να έχει συνεργασία με τον κυνηγό. Για όλους τους Ελβετικούς Ιχνηλάτες, η συνεργασία με τον κυνηγό είναι πρωτίστης σημασίας, και για τον λόγο αυτό, δεν καταδιώκει επί μακρόν το θήραμα μακριά, έχει το νου πάντα στην επικοινωνία με τον κυνηγό και όταν χάνει το ίχνος, επιστρέφει πίσω στο κυνηγό.